آینه‌ای در مترو؛ بازخوانی یک ترانه رپ

دو پسر جوان و شاید نوجوان در مترو ترانه‌ای رپ می‌خوانند. صدایشان اعتراضی در فضای خفقان است: «ازم نخواه آروم بشم/ پر کابوس شب، چیزی نمونده تا نابود بشم. … معترضم، اعتراض دارم/ می‌زنم حرف حقیقت و بهت نیاز دارم.»