فیلیپ میلتون راث (زاده ۱۹ مارچ ۱۹۳۳ – درگذشته ۲۲ می ۲۰۱۸)رماننویس و داستاننویس آمریکایی بود.داستانهایراث که اغلب درزادگاهش نیوجرسی اتفاق میافتد، بهخاطرویژه گی شدیداً خودزندگینامهایاش، و به دلیل محو کردن تمایز بین واقعیت و داستان از نظر فلسفی ، بهخاطر «سبک حسی و مبتکرانه» و بهخاطر کاوشهای تحریکآمیزش در هویت آمریکایی شناخته میشود. او برای اولین بار با مجموعه داستان کوتاه «خداحافظ کلمبوس» در سال 1959 مورد توجه قرار گرفت و برندهء جایزه کتاب ملی ایالات متحده برای داستان شد. ده سال بعد، او پرفروش ترین کتاب اش را منتشر کرد. اودراواخر عمر خود دست از نویسنده گی کشید وخودرا بازنشسته کرد.
راث یکی از پرافتخارترین نویسندگان آمریکایی در نسل خود بود. او جایزهء حلقه ملی منتقدان کتاب را برای The Counterlife، جایزه PEN/Faukner برای عملیات شایلاک، The Human Stain and Everyman، دومین جایزه کتاب ملی برای تئاتر و جایزه پولیتزر برای پاستورال آمریکایی را دریافت کرد. در سال 2005، کتابخانه آمریکا شروع به انتشار آثار کامل او کرد و او را به دومین نویسنده ای تبدیل کرد که در زمان حیاتش پس از یودورا ولتی، تا این حد اعتباریافت. هارولد بلوم او را در کنار کورمک مک کارتی، توماس پینچون و دان دلیلو، یکی از چهار رماننویسان بزرگ آمریکایی عصر خود نامید. راث در سال 2001 اولین جایزه فرانتس کافکا را در پراگ دریافت کرد. آثاری که او ازجمله به زبان فارسی ترجمه وانتشار یافته است
